روشنایی

فرشته یک کودک

roshaniei — Sun, 18 Mar 2007 13:12:12 GMT

کودکی که آماده تولد بود ،نزد خدا رفت و از او پرسید:«می گویند فردا شما مرا به زمین می فرستید;اما من به این کوچکی وبدونه هیچ کمکی چگونه می توانم برای زندگی به آنجا بروم؟»

خداوند پاسخ داد:«از میان تعداد زیادی فرشتگان،من یکی را برای تو در نظر گرفته ام.او در انتظار توست و ازتو نگهداری خواهد کرد.»

اما کودک هنوز مطمئن نبود که میخاهد برود یا نه.

- اما این جادربهشت،من هیچکاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافیست.

خداوند لبخند زد:«فرشته تو برایت آواز خواهد خواند،و هر روز به تو لبخند خواهد زد.تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود.»

کودک با ناراحتی کفت:«وقتی بخواهم با شما صحبت کنم ؟؟»

خداوند برای این سوال هم پاسخی داشت:«فرشته ات دست هایت را در کنار هم قرار خواهد داد و به تو یاد میدهد که چگونه دعا کنی.»

کودک سرش رابرگرداند و پرسید :«شنیده ام که در زمین انسان های بدی هم زندگی میکنند.چهکسی ازمن محافظت خواهد کرد.»

- فرشته از تو محافظت خواهد کرد.حتی اگر به قیمت جانش تمام شود.

کودک بانگرانی ادامه داد:«اما من به این دلیل که دیگر نمی توانم شما را ببینم،ناراحت خواهم بود»

خداوند با لبخند کفت:«فرشته ات همیشه دربارۀ من با تو صحبت خواهد کردوبه تو راه باذگشت سمت من راخواهد آموخت;گرچه من همیشه درکنار تو خواهم بود»

در آن هنگام بهشت آرام بود ولی از زمین صداهایی به گوش می رسید.کودک میدانست که باید به زودی سفرش را آغاز کند.او به آرامی یک سوال دیگر از خدا پرسید:«خدایا!اگر من باید همین حالا بروم لطفا نام فرشته ام را به من بگویید.»

خداوند شانۀ او را نوازش کرد و پاسخ داد :«نام فرشته ات اهمیتی ندارد؛به راحتی می توانی او را مادر صدا کنی.»

آن سوی پنجره

roshaniei — Mon, 12 Feb 2007 16:46:12 GMT

در بیمارستانی،دو مرد در اتاقی بستری بودند.یکی اجازه داشت که هر روز یک ساعت روی تختش بنشیند.تخت او در کنار تنها پنجره اتاق بود.اما بیمار دیگر مجبور بود هیچ تکانی نخورد و همیشه پشت به هم اتاقیش روی تخت بخوابد.آنها ساعتها با یکدیگر صحبت میکردند؛از خانواده،خانه،سر بازی،تعطیلات و...

هر روز بیمار کنار پنجره می نشست و تمامیچیزهایی که بیرون از پنجره میدید،برای هم اتاقیش توصیف میکرد.بیماردیگر در مدت این یک ساعت،باشنیدن حال وهوای دنیای بیرون روحیه میگرفت.

این پنجره روبه پارکی با دریاچه زیبایی بود.مرقابیها،قوها به همراه بچه ها باقایق در دریاچه شنا میکردند.درختان کهنه به منظره زیبایی خاصی بخشیده بودند وتصویری زیبا از شهر در دوردست دیده می شد.

همه اینهارا مرد ناتوان باچشمانی بسته درذهن خود مجسم میکرد.

روزها وهفته ها سپری شد.

یک روزصبح که پرستار برای بیماران آب آورده بود،جسد بی جان مرد کنار پنجره را دیدکه در خواب با آرامش جان داده بود.پرستاران آن مرد را از اتاق بیرون بردند.

مرد دیگر تقاضا کرد که تختش را به کنار پنجره منتقل کنند.پرستار این کاررا با رضایت انجام داد و اتاق راترک کرد.

آنمرد به آرامی خودرا بهسمت پنجره کشاند تا اولین نگاهش را با آنسوی پنجره بیندازد.بالاخره او می توانست دنیای بیرن را باچشمان خود ببیند.

در کمال تعجب ،بایک دیوار مواجه شد.

مرد پرستارش را صدا زد و از اوپرسید چه چیز باعث می شد که هم اتاقیش چنین مناظر دل انگیزی را برای او توصیف کند؟پرستار پاسخ داد:«شاید او میخواسته به تو قوت قلب دهد.چون آن مرد اصلا نابینا بوده وحتی دیواررا نمی دیده است.»

دو تا عکس

roshaniei — Sat, 27 Jan 2007 11:18:12 GMT

«ما چه قدر فقیر هستیم!...»

roshaniei — Sun, 21 Jan 2007 16:38:12 GMT

روزی مرد ثروتمندی،پسر بچه کوچکش را به یک ده برد تا به او نشان دهد مردمی که درآنجا زندگی می کنند،چقدر فقیرند.آنها یک روز و یک شب رادر خانه ی محقریک روستایی به سر بردند.

در راه بازگشت در پایان سفر،مرد از پسرش پرسید:«نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟»

پسرک پاسخداد:«عالی بود پدر!»

_ «آیا به زندگی آنان توجه کردی؟»

_«فکر می کنم!»

_«چه چیزی از این سفر یاد گرفتی؟»

پسرکمی اندیشید و بعد به آرامی گفت:«فهمیدم که ما در خان

ه یک سگ داریم،و آنها چهارتا.ما در حیاتمان یک فواره داریم،وآنها رودخانه ای دارند که نهایت ندارد.مادر حیاتمان فانوسهایی تزیینی داریم وآنها ستارگان را دارند.حیات ما به دیوارهایش محدود میشود اما باغ آنها بی انتهاست!»

در پایان حرفهای پسر،زبان مرد بند آمده بود.پسر اضافه کرد:

«متشکرم پدر که به من نشان دادی ما واقعا چقدر فقیر هستیم»

roshaniei — Sat, 20 Jan 2007 11:21:12 GMT

ماه محرم بر تمام شیعیان آقا تسلیت باد

roshaniei — Wed, 17 Jan 2007 09:47:12 GMT

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت

بادت اندر شهریاری برقرار و بردوام

سال خرم فال نیکومال و افر حال خیش

اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

.حافظا.

زیبا ترین قلب

roshaniei — Mon, 08 Jan 2007 10:30:12 GMT

روزی مرد جوانی وسط شهر ایستاده بود و ادعا میکرد زیبا ترین قلب را دارد.قلب او کاملا زیبا بود بدونه هیچ خطچه ای.همه از قلب او تعریف میکردند و جوان پر افتخارتر از قبل میشد.تا اینکه پیر مردی جلو آمد و گفت:«اما قلب تو به زیبایی قلب من نیست.»

مرد جوان وبقیه جمعیت به قلب او نگاه کردند.قلب او با قدرت تمام می تپید،اما پر از زخم بود؛قلبی تکه تکه،بعضی از گوشه هایش دندانه دندانه بودوبعضی قسمت های دیگر دارایه شیارهای عمیقی بود.در حالی که مردم خیره به قلب پیره مرد نگاه میکردند چطور این قلب زیباترین قلب است.

مرد جوان خندیدوگفت:«تو حتما شوخی میکنی..قلبت را با قلب من مقایسه کن.قلب تو تنها مشتی زخم و بریدگی است».

پیره مرد:«درست است؛ولی من هیچ وقت قلبم را با قلب تو عوض نمیکنم...هر زخم نشانگر انسانی است که من عشقم را به اودادم؛گاهی او هم بخشی از قلبش را به من داده.اما چون این دو عین هم نبودند،گوشهایی دندانه دندانه در قلبم دارم که برایم عزیزند.چرا که یاد آور عشق میان دو انسان هستند

بعضی وقت ها قلبم را بخشیده ام،اما انها چیزه از قلب خود به من ندادند؛اینها همین شیار های عمیقند، گرچه درد آورند ولی یادآور عشقی هستند که داشته ام.امیدوارم که روزی آنها هم برگردندو این شیار های عمیق را با قطعه ای که من در انتظارش بودم،پرکنند.پس حالا می بینی کهزیبایی واقعی چیست؟»

مرد جوان در حالی که اشگ از گونه هایش سرازیر می شدبه سمت پیره مرد رفت. از قلب جوان وسالمش قطعه ای بیرون آورد وبا دستهایی لرزان تقدیم به پیره مرد کرد.پیره مرد آن را گرفت و در قلبش جای دادوبخشی از قلب پیر و زخمیش را در جای زخم قلب مرد جوان گذاشت.

مرد جوان به قلبش نگاه کرد؛دیگر سالم نبود،اما از همیشه زیبا تر بود.

زیراکه عشق از قلب پیره مرد به قلب او نفوذ کرده بود.

بستنی

roshaniei — Thu, 21 Dec 2006 12:27:12 GMT

پسری وارد یک بستنی فروشی شدو پشت یک میز نشست.پیش خدمت یک لیوان آب برایش آورد.پسر بچه پرسید:«یک بستنی میوه ای چند هست؟»پیش خدمت پاسخ داد:«50سنت».پسر بچه سکه ها را در جیبش شمرد،بعد پرسید:«یک بستنی ساده چند است؟»

در این حال، تعدادی از مشتریان در انتظار میز خالی بودند.پیشخدمت با عصبانیت پاسخ داد:«35سنت».پسر دوباره سکه هایش را شمرد وگفت:«لطفأ یک بستنی ساده.»پیش خدمت بستنی را آورد و به دنبال کار خود رفت.پسرک نیز پس از خوردن بستنی،پول را به صندوق پرداخت رفت.

وقتی پیش خدمت باز گشت،از آن چه دید،شکه شد.آنجا درکنارظرف خالی بستنی 2سکه5سنتی و 5سکه 1سنتی گذاشته شده بود_برای انعام پیش خدمت..

یک ساعت ویژه

roshaniei — Fri, 15 Dec 2006 13:16:12 GMT

مردی، دیر وقت، خسته و عصبانی،از سرکار به خانه بازگشت.دم در، پسر پنج

ساله اش را دید که در انتظار او بود.

_بابایک سوال از شما بپرسم؟

_بله حتما. چه سوالی؟

_بابا،شما برای هر ساعت کار،چقدر پول می گیرید؟

مرد با عصبانیت پاسخ داد:«این به تو ارتباطی ندارد.چرا چنین سوالی می کنی؟»

_فقط می خواهم بدانم.بگوییدبرای هر ساعت کار،چقدر پول می گیرید؟

_اگر باید بدانی خوب می گویم، 20دلار.

پسر کوچک در حالی که سرش پایین بود،آه کشید،بعد به مرد نگاه کرد وگفت:

«می شود لطفا به من 10 دلار قرض بدهید؟»

مرد بیشتر عصبانی شد وگفت:«اگر دلیلت برای پرسیدن این سوال، فقط این که پولی برای خریدن یک اسباب بازی مزخرف بگیری،سریع به اتاقت برو وفکر کن که چرا این قدر خود خواه هستی. من هر روز سخت کار میکنم وبرای چنین رفتار های کودکانه ای وقت ندارم»

پسر کوچک ارام به اتقش رفت و دررا بست.

مرد نشست وباز هم عصبانی تر شد .«چطور به خود اجازه میدهد فقط برای گرفتن پول ،از من چنین سوالاتی بپرسد؟»

بعد از حدود یک ساعت مرد آرامتر شد و فکر کرد که شاید با پسر کوچکش خیلی تند وخشن رفتار کرده است.شاید واقعا چیزی بوده که او برای خریدش به 10دلار نیاز داشته است .به خوصوص این که خیلی کم پیش می امد پسرک از پدرش در خاست پول کند.

مرد به سمت اتاق پسر رفت ودر را باز کرد.

_خوب هستی پسرم؟

_نه پدر، من بیدارم .

_من فکر کردم شاید با تو خشن رفتار کردم .امروز کارم سخت وطولانی بودو همۀ ناراحتی هایم را سر تو خالی کردم، این 10 دلارکه خواسته بودی .

پسر کوچولو نشت، خندید و فریاد زد:«متشکرم بابا!»بعد دستش را زیر بالش برد واز آن زیر، چند اسکناس مچاله شده در آورد.

مرد وقتی دید پسر کوچولو، خودش هم پول داشته است ، دوباره عصبانی شد و غرولند کنان گفت :«بااین که خودت پول داشتی، چرا دوباره تقاضای پول کردی؟»

پسر کوچولو پاسخ داد:«برای این که پولم کافی نبود،ولی الان هست . حالا من 20دلار دارم .آیا می توانم یک ساعت از کار شما را بخرم تا فردا زودتر به خانه بیاید ؟چون دوست دارم با شما شام بخورم...»

فرشته یک کودک

roshaniei — Thu, 14 Dec 2006 09:24:12 GMT

کودکی که آماده تولد بود ،نزد خدا رفت و از او پرسید:«می گویند فردا شما مرا به زمین می فرستید;اما من به این کوچکی وبدونه هیچ کمکی چگونه می توانم برای زندگی به آنجا بروم؟»

اما کودک هنوز مطمئن نبود که میخاهد برود یا نه.

- اما این جادربهشت،من هیچکاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافیست.

کودک با ناراحتی کفت:«وقتی بخواهم با شما صحبت کنم ؟؟»

کودک سرش رابرگرداند و پرسید :«شنیده ام که در زمین انسان های بدی هم زندگی میکنند.چهکسی ازمن محافظت خواهد کرد.»

- فرشته از تو محافظت خواهد کرد.حتی اگر به قیمت جانش تمام شود.

کودک بانگرانی ادامه داد:«اما من به این دلیل که دیگر نمی توانم شما را ببینم،ناراحت خواهم بود»

خداوند با لبخند کفت:«فرشته ات همیشه دربارۀ من با تو صحبت خواهد کردوبه تو راه باذگشت سمت من راخواهد آموخت;گرچه من همیشه درکنار تو خواهم بود»

خداوند شانۀ او را نوازش کرد و پاسخ داد :«نام فرشته ات اهمیتی ندارد؛به راحتی می توانی او را مادر صدا کنی.»